معیارهایی که نشان از سلامت شما دارند

معیارهایی که نشان از سلامت شما دارند:

۱-توانایی تجربه‌ی حال بد: هر قدر ظرف روانی شما گنجایش بیشتری پیدا کند وقتی دچار درد و آسیب می‌شوید احساسات دردناک بیشتری را تجربه خواهید کرد. در واقع بهتر است به جای کلمه‌ی “بیشتر”، بگوییم “عمیق‌تر”. افرادی که ظرفیت روانی بالایی دارند توان مواجهه با عمیق‌ترین و دردناک‌ترین ابعاد تاریک درون خود را داشته و مکانیزم “سرکوبی” در آنها کمتر رخ می‌دهد.
۲-تمرکز روی یافتن عیوب خود و اصلاح آن بجای تحقیر و سرزنش مداوم دیگران به‌خصوص به هنگام مشاجرات.
۳-انسانهای سالم اصولا در روابطشان خشمهای خود را به شکلی صادقانه و مستقیم بروز می‌دهند و در نتیجه تهمت و غیبت که روش اصلی ابراز خشم در افراد مهرطلب است در چنین افرادی کمتر دیده می‌شود.
۴-داشتن محبتی پایه‌ای به تمامی انسانها: انسان سالم عشقی عمیق را به تمام هستی و انسانها در درون خود احساس می‌کند و نسبت به جهان و آدمها ابداً بی‌تفاوت نیست. مرگ یک پرنده و قطع یک درخت دردی عمیق را برای آنها ایجاد خواهد کرد.
۵- توانایی پذیرش اینکه همیشه اشتباه از سوی ما و دیگران حتی در بهترین شرایط رخ خواهد داد و دلیلی برای حمله‌های بی‌رحمانه و تحقیرآمیز به خود و اطرافیانمان به دلیل اشتباهاتشان وجود ندارد.
۶-توانایی اشک ریختن
۷-قدردانی جزو مهمترین ویژگی‌های انسانهای سالم است. اصولا انسانهای بیمار توانایی و ظرفیت دیدن محبتهای دیگران و در نتیجه جبران و قدردانی نسبت به آنها را ندارند.
۸-سخت‌کوشی در حیطه‌ای که به آن عمیقا اشتیاق داریم: انسانهای سالم بیشتر انرژی روانی خود را در یک حیطه‌ی مشخص سرمایه‌گذاری می‌کنند و لذا انرژی روانی آنها صرف چند هدف متفاوت نمی‌شود.
۹-توانایی قطع امید کردن از درهای بسته: انسان سالم منتظر و امیدوار چیزی یا کسی می‌شود که عمیقا آن فرد یا آن‌چیز مایه‌ی رشد و خوشحالی اوست. دل بستن به برکه‌ای که سرتاسرش را لجن فراگرفته و در بی‌حرکتی محض فرو رفته است، جز اتلاف عمر، خشم‌های کشنده و انتظار بی حاصل نتیجه‌ای دربرندارد.
۱۰-نقدپذیری بالا: به میزانی که از درون احساس امنیت روانی بیشتری را تجربه کنیم به همان نسبت نقد دیگران -حتی بدترین و بی‌رحمانه‌ترینشان- را با آغوش باز می‌پذیریم و بدون احساس تهدیدشدن در پی یافتن نکته‌های صحیح نقد آنها خواهیم بود. به باور من در بدترین نقدها بیشترین حجم از حقیقت نهفته است. افراد بیمار اصولا به هنگام نقد شدن به حدی مضطرب می‌شوند که یا چشمها و گوشهایشان را به روی نقد می‌بندند و یا بلافاصله به سمت فرد نقاد حمله‌ور می‌شوند.
۱۱-تجربه‌ی اضطراب در عضلات ارادی بدن -در صورتی که اضطراب را در معده، ریه، کلیه، مثانه، روده و سرتان تجربه می‌کنید، این یک زنگ خطر جدی است.

امیرحسین کمیجانی

 

دسته بندی : وبلاگ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *